16 Ocak 1983 Pazar günü Trablus-Paris-İstanbul-Ankara seferini yapmakta olan THY’ye ait Boeing 727-2F2 tipi ‘Afyon’ adlı uçak, Saat 21.52’de Esenboğa Havaalanına inerken piste 50 metre kala yere çarptı. Yoğun tipi ve sis yüzünden görüş mesafesi sıfıra düştüğü için pilot pas geçme girişiminde bulunmuş, ancak ani basınç değişimi (windshare fenomeni) nedeniyle uçağın kıç kısmı yere vurmuştu. Uçakta mürettebat dahil 67 kişi vardı. 47 kişinin öldüğü kazada ön koltuklarda oturan 20 yolcu ve pilotlar kurtuldu. Afyon uçağı halen yangın tatbikatlarında kullanılmakta.
Bu kazanın analizinde, Esenboğa Havaalanı’ndaki görüşe elverişli olmayan meteorolojik koşulların ve Esenboğa Dispec ofisinin pilotlara hava durumunu kapalı ve kar yağışlı olarak bildirmiş olmalarına karşın pilotun yanlış alçalma ve tam bu sırada meydana gelen Windshare’in kazaya neden olduğu anlaşılmakta. Kaptan pilot Yılmaz Ülger, İkinci pilot (f/o) Ahmet Turan Toker, uçuş mühendisi Mehmet Termiyeci idi. Kazadan dakikalar önce Ankara Esenboğa’dan kalkan ve İstanbul’a seyir halindeki bir başka THY tayyaresi, Bolu semalarında karşılaşmışlar, Istanbul’a gelen uçağın pilotları, Ankara’ya seyir halindeki JBR uçağının pilotlarıyla telsiz teması sağlayıp uçuş ekibini, “Biz zor kalktık, Esenboğa’da hava şartları çok kötü.” şeklinde uyarmışlar ancak, JBR uçağının pilotları bu uyarıyı dikkate almayıp, riske girerek Ankara Esenboğa Havaalanı rotasındaki tehlikeli uçuşlarına devam etmişlerdir. Yere çarpma öncesinde kaptanın “Aaaa, silecekler çalışmıyor, yedeği var mı” şeklinde bağırması, iniş sırasında görüşün kapalı olduğunu ve Ülger kaptanın önünü göremediğini doğrulamaktadır.
www.ucuyorum.com sitesinde Firuz Altıngöz imzasıyla yazılan yorum şöyle: Esenboğa Havaalanı, coğrafi konumu itibarıyla iniş ve kalkışlar için pilotaj açısından zor bir meydandır. Windshare Fenomeni olarak adlandırılan ani basınç değişikliklerine ve sürekli değişkenlik gösteren hava akımlarına maruz kalabilen coğrafi özelliklere sahiptir. Bu konumdaki meydanlara planlanan uçuşların, iniş ve kalkış aşamalarında uçuş ekibinin kurallara mutlaka harfiyen uyması gerekir. Ayrıca, inilen ve kalkılan meydanın coğrafi koşulları böyle bir riski barındırmasa dahi, “Heavy Turbulence Category” özelliklerine sahip (Boeing 747,757,767,777; Airbus 300,310,330,340; McDD DC-10 ve MD-11) gibi Wide Body tayyareler inişleri sonrasında Windshare’a neden olmakta, bu da bir sonraki inecek tayyare için tehlike arz etmektedir. Dolayısıyla bu uçakların inişleri sonrasında belli bir süre geçmeden, iniş hattındaki hava akımı normale dönmeden kural gereği bir sonraki trafiğe iniş izni verilmez. Ayrıca yeni nesil yolcu uçaklarının hepsinde Windshare erken uyarı sistemi mevcut olup, pilotları önceden “windshare… windshare…” şeklinde sesli olarak ikaz etmektedir.
Son Yorumlar